Przejdź do treści
Rodzinne sklepy zoologiczne od 1990 roku · 4 sklepy w Raciborzu i 1 w Głubczycach
Znajdź sklep
Ptaki

Aleksandretta

aleksandretta

Aleksandretta obrożna nazywana „aleksą” jest średniej wielkości ptakiem (ok. 40 cm długości) z rodziny Psittacula, która składa się z 16 gatunków, między innymi z potężnej aleksandretty większej (Psittaculaeupatria) i delikatnie zbudowanej aleksandretty śliwogłowej (Psittaculacyanocephala).
Wśród aleksandret obrożnych wyróżniamy 4 podgatunki, z czego w naszych hodowlach najczęściej mamy do czynienia z podgatunkami azjatyckimi, które są większe i bardziej kolorowe od afrykańskich kuzynek. Naturalny zasięg występowania tej papugi to środkowa Afryka i południowa Azja.
Jej łatwość adaptacji i odporność sprawiła, że została introdukowana w wielu regionach świata np. w Holandii, Niemczech i Wielkiej Brytanii, przez co stała się gatunkiem papugi o największym obszarze występowania na wolności.Swoją popularność aleksandretty zawdzięczają sowiej inteligencji, młode aleksandretty wychowywane w otoczeniu człowieka szybko się oswajają i przywiązują do swojego opiekuna, można je również nauczyć wymawiania kilku słów.

Do oswojenia najlepiej nadają się ptaki młode, kilku miesięczne. Młodego ptaka możemy rozpoznać po całym czarnym oku z niewyraźną źrenicą, również ciemne znaczenia na dziobie świadczą o młodym wieku ptaka.
Ptaki starsze z wyraźnie widoczną jasną źrenicą i wybarwioną obrożą (w przypadku samców) raczej nie nadają się do oswojenia, ponieważ bywają nerwowe i płochliwe. Zdecydowanie łatwiej oswajają się ptaki trzymane pojedynczo, które nie mając kontaktu z innymi przedstawicielami swojego gatunku, zaczynają uważać swojego opiekuna za swojego partnera.
Jednak takie ptaki nigdy nie powinny być pozostawione same sobie, trzymając pojedynczą papugę należy jej poświęcać jak najwięcej czasu minimum 2-4 godziny dziennie, a trzeba pamiętać, że papugi te dożywają 15-20 lat, a nawet więcej. Osamotniony ptak staje się osowiały i nerwowy, co może doprowadzić nawet do śmierci ptaka. Podczas nieobecności opiekuna papuga powinna mieć w swojej klatce zabawki, którymi będzie mogła się zająć, najlepiej nadają się do tego wszelkiego rodzaju huśtawki, liny, grzechotki, jednak przed podarowaniem ptaku takiej zabawki należy sprawdzić czy zabawka nie ma elementów, które papuga mogłaby łatwo odgryźć swoim silnym dziobem i połknąć.
Dobrym wyjściem jest kupno dwóch papug, mimo iż się nie oswoją jak pojedynczy ptak, ale w tym wypadku wszyscy będą bardziej szczęśliwi, papuga nigdy nie będzie sama, a ty będziesz miał więcej czasu wolnego dla siebie, a przy odrobinie szczęścia możesz się dochować młodych, które są wielką satysfakcją dla hodowcy.

Pożywienie aleksandretty składa się z różnej mieszanki ziaren, którą obecnie łatwo jest kupić w sklepie zoologicznym, jednak, jeśli ktoś chce może samemu zrobić taka mieszankę, podstawowe ziarna w takim pokarmie to proso, kanar, owies, pszenica, len, konopie, słonecznik i kukurydza. Nie można również zapomnieć o podawaniu świeżych warzyw i owoców takich jak marchew, buraki, jabłko, por, rzodkiewka, ogórki, które są prawdziwymi przysmakami aleksandret. Papugi również chętnie zjadają kiełkujące nasiona, zwłaszcza kiełki prosa, które stymulują ptaki do lęgów. Takie kiełki możemy sami wyhodować przez położenie nasion na wacie nasączonej w wodzie, jednak w momencie podawania ptakom kiełków, należy oczyścić je z waty, którą ptak może skonsumować wraz z kiełkami.

Dietę naszych podopiecznych możemy również wzbogacić o biały ser, biszkopty, gotowane jajko, gotowane ziemniaki czy makaron, taki pokarm jest szczególnie ważny w okresie odchowu młodych, które potrzebują bogatej w witaminy diety. Aleksandretty również chętnie zjadają orzechy ziemne i jarzębinę. Kolejnym ciekawym urozmaiceniem pokarmu tym papuga jest podawanie gałęzi brzozy i wierzby, z których chętnie zrywają korę.

Podobne porady

Wszystkie porady